Friday, March 20, 2009

ஓரிடம்

எங்கோ ஓரிடத்தில்
சந்திக்க
நேரும் போதெல்லாம்
கேட்கத்தான் தோன்றுகிறது

அகதியாய்
வந்த நாம்
எப்பொழுது திரும்புவோம்
என

நேற்று வந்திறங்கிய
கர்ப்பிணி பெண்ணை
பார்த்த பின்
தொண்டைக்குள்ளேயே
தங்கி விட்டது

4 comments:

பிரகாஷ் (எ) சாமக்கோடங்கி said...

கவிதை உங்களுக்கு அருவி மாறி சரளமா வருது போல...

இளங்கோ said...

அகதி மக்களின் வாழ்க்கை விவரிக்க முடியாதது. சொந்த மண்ணில் வாழ முடியாதா என்கிற ஏக்கம் அவர்களுக்கு எப்போதும் இருக்கும்.
தங்களின் வாழ்த்துக்களுக்கு நன்றி பிரகாஷ்

ஷஹி said...

ஹூம்!!!

இளங்கோ said...

நன்றிங்க ஷஹி..

Post a Comment